Nu weet ik natuurlijk al heel lang, dat waakzaamheid geboden is, wanneer een cameraploeg uit Hilversum afreist naar Zeeland, om daar een politiek drama of folklore (en meestal allebei) in beeld te brengen.
Toch werd ik onlangs lelijk overvallen door twee mannen op een akker, die het tv-programma Buitenhof in beeld probeerde te brengen met het oog op de komende raadsverkiezingen. Voila: welkom in Sluis.
Sluis? Dat koopstadje, waar zeven dagen per week Belgen elkaar treffen bij sterrenkok of mosselpan om te bekomen van de winkelstress? Of wordt hier de lege lap grond bedoeld van de gelijknamige gemeente, die regelmatig de media haalde met over elkaar rollende raadsleden en colleges, die er z’n beetje om de maand de brui aan gaven?
Hilversum had het oog op de gemeente. En tussen bieten of aardappels een kathedertje neergezet, want ze zijn dol op debat. Leidt zo’n decor al af, de twee politici , die de hoofdrol speelden in dit televisiedrama, slaagden er ook niet direct in om me bij de les te houden. Het ging om Adri Rozendaal en Robert Evers, lijsttrekker van respectievelijk Nieuw Gemeentebelang en PvdA. Twistpunt: Waterdunen, het gigaproject, dat Sluis met veel nieuwe natuur, flats, een luxehotel en alle ditjes en datjes, die een watersporter ook maar meer kan verlangen, in e e n keer aan een Blauwe Stad aan Het Zwin en duizenden bezoekers en, wie weet, inwoners moet helpen.
Adri vond het niks. Grootheidswaanzin en de dood in de pot voor de boer, die straks mistroostig naar zijn zoute akkertje mag staren. Robert, niet voor niets een generatie jonger, leek het alles. Hij schilderde, de katheder stevig vast om in evenwicht te blijven, een ongekend zonnig perspectief, ,,an offer you can’t refuse”.
Kortom: een prachtig onderwerp voor 3 maart, wanneer ook Sluis naar de stembus gaat
Maar ik betwijfel of er iets van blijft hangen. Daarvoor leidt zelfs een aardappelveld teveel af. En dan heb ik het vooral over de angst – of de hoop ? – dat Adri of Robert languit tussen de klei belanden. Gemeentepolitiek in Sluis blijft ook de komende jaren doormodderen. Dat had Buitenhof, geholpen door het toeval en dat akkertje, akelig scherp door.
Kees van Zeeland
