Boek: Provincie hield oplossing ontpolderen tegen

Boek: Provincie hield oplossing ontpolderen tegen
Boek: Provincie hield oplossing ontpolderen tegen © OZ
Boek Robesin
Boek Robesin © OZ
ITEM staart van de walvis

Nieuwe vaargeul

HOEK - Henri Haverkamp, van 1991 tot 2005 hoofd van de Scheepvaartdienst Westerschelde, deed jarenlang onderzoek naar de veiligheid op de drukke scheepvaartroute. In 2009 presenteerde hij zijn oplossing aan toenmalig commissaris van de Koningin Karla Peijs: Met het creëren van een nieuwe vaargeul in de Westerschelde zou het een stuk veiliger worden voor de scheepvaart. Maar ook de natuurwinst zou zo omvangrijk zijn, dat ontpolderen voorgoed van de agenda kon verdwijnen.

Boek

Dat zegt Haverkamp in het boek 'Staart van de Walvis, over het gesol met de Hedwigepolder' dat is geschreven door oud-Statenlid Johan Robesin die zich altijd fel heeft verzet tegen ontpoldering. Haverkamp zocht contact met Robesin nadat hij in oktober op Omroep Zeeland een reportage zag waarin Robesin vertelde hoe het hem is vergaan nadat hij uit de politiek was verdwenen.
De wederopstanding van Johan Robesin

Staart van de Walvis

Ooit vormden de Nolleplaat, de Raan, de Walvischstaart en de Vlakte van de Raan één grote zandbank. Maar inmiddels is dwars door deze zandbank een geul uitgesleten, die inmiddels bekend staat als de Geul van de Walvischstaart. Haverkamp wilde het uitslijten van die geul een handje helpen zodat er een nieuwe vaargeul zou kunnen ontstaan. In combinatie met een nieuw systeem van beloodsing, zouden de veiligheid, de vlotheid waarmee de schepen kunnen doorvaren en de natuur een enorme impuls kunnen krijgen.

Grote nadelen

De manier waarop de scheepvaart nu is geregeld op de Westerschelde heeft volgens Haverkamp grote nadelen. Volgens hem is het vooral bij Vlissingen gevaarlijk. Bovendien zorgt de scheepvaart er nu voor dat dat met name de kustverdediging van Walcheren en West-Zeeuws-Vlaanderen schade oploopt door voortwoekerende erosie. Daardoor moeten stranden regelmatig voor veel geld worden opgespoten.
Natuurwinst
De natuurwinst van zijn plan zit hem volgens Haverkamp in het volgende. In het boek zegt hij: "Het Vaarwater Sardijngeul en Oostgat verliezen in mijn plan hun commerciële functie en krijgen net als het Vaarwater Wielingen en Scheur een uitsluitend recreatieve bestemming. Ze worden feitelijk teruggegeven aan de natuur. Dat levert alleen al meer natuurwinst op dan alle voorgestelde alternatieven voor ontpoldering bij elkaar." 
Scheepvaart Westerschelde
Scheepvaart Westerschelde © OZ
Rijkswaterstaat
Haverkamp vertelt in het boek van Robesin dat hij te horen kreeg dat het uitbaggeren van de Walvischstaart in strijd was met de natuurwetgeving en daarom niet bespreekbaar was. Zijn plan is nooit verder gekomen dan het provinciehuis in Middelburg. Robesin schrijft dat hij navraag heeft gedaan bij de provincie maar dat ambtenaren zich niet in Haverkamps verhaal herkennen. Wel zeggen ze dat 'de materie destijds aan de orde is geweest, maar dat er verder niks mee is gedaan omdat Rijkswaterstaat het niet zag zitten.'
Doofpot
Toen Robesin Haverkamp daarmee confronteerde, reageerde hij onthutst: "Hoe is het in godsnaam mogelijk? Wat een komedie! Ze waren er allemaal bij. Het lijkt wel alsof ze elkaar hebben ingeseind om er het zwijgen toe te doen."
Alleen maar winnaars
Robesin concludeert in de laatste zinnen van zijn boek, dat maandag in de winkel ligt: "Voor de hand liggende conclusie is, dat de politiek met de visie van Haverkamp goud in handen heeft voor de realisatie van een standvastig, evenwichtig gebruik en beheer van de Westerschelde, Er zullen dan niet langer alleen maar verliezers zijn, maar uitsluitend winnaars. Eindelijk vrede en rust in de strijd om de stroom."