'Rob vergeet je niet en dat willen we ook niet'

Het condoleanceregister voor Rob Lammerts op zijn werk
Het condoleanceregister voor Rob Lammerts op zijn werk © Omroep Zeeland
Rob was een man die veel mensen kende in Zeeuws-Vlaanderen. Hij werkte als fysiotherapeut in Terneuzen en als gymleraar in Hulst. Daarnaast was hij actief in de sport. Hij hield van wielrennen, maar ook van tennis en volleybal en deed bijvoorbeeld ook mee aan de Ride for the Roses.

Actief met alles

"Rob was ontzettend actief met alles", begint zwager Daan Markusse. "Ondanks dat hij 60 jaar was, was hij net een jonge hond." Collega Michèle de Smet werkte met Rob in het Medisch Centrum Epicurus in Terneuzen. Zij omschrijft Lammerts als een opgewekte, enthousiaste en betrokken man die altijd klaar stond voor collega's en patiënten.
Nabestaanden van Rob Lammerts halen herinneringen op aan hem.
Sjef Meuldijk, die net als Rob ook fysiotherapeut is, omschrijft zijn vriend als innemend en charmant. Meuldijk wisselt als hij vertelt over Rob vaak tussen 'Rob is' en 'Rob was'. "Voor mijn gevoel is Rob er nog steeds", zegt Meuldijk, "maar ik besef ook wel dat 'is' steeds meer 'was' aan het worden is."

Grote man

Vriend en collega Arnold van Acker werkte samen met Rob op de Praktijkschool in Hulst. Rob was daar twee dagen in de week gymleraar. "Rob was zowel fysiek als mentaal een grote man. Een vriendelijk, sportief mensenmens." Op de avond van het ongeluk had Van Acker de oproep gemist waarin hij op de hoogte zou worden gebracht. Hij hoorde het daarom pas de ochtend erop. "We werkten al zo'n twintig jaar samen en je bent daardoor bijna familie. Dat hakt erin."
Rob Lammerts (links) met collega's
Rob Lammerts (links) met collega's © Omroep Zeeland
Op de avond van het ongeluk stelt de politie de vrouw van Rob op de hoogte van het dodelijke ongeluk. "Ilse heeft toen al haar moed verzameld en heeft toen de familie ingelicht", herinnert zwager Markusse zich. "Dan stap je in de auto en dan ga je ernaartoe." Na de directe familie worden ook de vrienden en collega's van Rob ingelicht.
Dan besef je eigenlijk nog niet gelijk dat hij er niet meer is.
Collega Michèle de Smet
Arnold van Acker: "Het is zo onverteerbaar. Als iemand ziek is, kun je een overlijden op een bepaalde manier nog plaatsen. Dit dreunt zo door." Michèle de Smet vult aan: "Het was tussen 22.00 uur en 22.30 uur en ik verwachtte eigenlijk geen telefoon meer." Toen hoorde ze dat Rob een ernstig ongeluk had gehad en dat ze hem niet meer konden redden. "Dan besef je eigenlijk nog niet gelijk dat hij er niet meer is."

Alcohol in het spel

Markusse herinnert zich dat na het ongeloof de vragen kwamen. "Gaat het hier om een ongeluk of is er bijvoorbeeld ook drank in het spel?" De familie hoorde de volgende ochtend dat de automobilist die Rob heeft aangereden inderdaad gedronken had. "En dan word je heel boos."
Alle nabestaanden volgen de rechtszaak van de man die het ongeluk zou hebben veroorzaakt, al dan niet op afstand. Ze merken daarbij bijna allemaal op dat het goed is dat in Nederland iemand gestraft wordt als hij iets fout heeft gedaan, maar aan de andere kant helpt het hen niet, want Rob krijgen ze er niet mee terug. De Smet: "Het is zo oneerlijk wat Rob en zijn familie is aangedaan. Dat moet gerechtigheid hebben."
Sjef Meuldijk haalt herinneringen op aan Rob Lammerts

Het boek kan nog niet dicht

Gerechtigheid is ook voor de familie belangrijk maar helemaal afsluiten, doen ze het niet. Zwager Daan Markusse zegt dat ook na de rechtszaak het boek niet dicht kan: "Rob vergeet je niet. Dat willen we ook helemaal niet. We hebben een heleboel uitstekende herinneringen. Rob wordt een apart hoofdstuk in dat boek."

Lees ook: