Waar moeten we heen met ons radioactief afval?

Waar moeten we heen met ons radioactief afval?
Waar moeten we heen met ons radioactief afval? © Omroep Zeeland
Wat doen we met ons radioactief afval?
Het radioactief afval wordt nu nog boven de grond opgeslagen bij de COVRA in Vlissingen-Oost. De Centrale Organisatie Voor Radioactief Afval heeft als enig bedrijf in Nederland een vergunning en de mogelijkheden voor het opslaan van radioactief afval.
Deze opslag is bedoeld voor ten minste honderd jaar. Hoogradioactief afval moet echter duizenden tot een kwart miljoen jaar veilig worden beheerd tot het stralingsniveau zover is gedaald dat het niet meer gevaarlijk is voor mens en natuur.
<p><strong>Wat ligt er nu bij de COVRA?</strong></p><p> 100 m3 hoogradioactief afval, het merendeel daarvan is ontstaan bij de productie van kernenergie. Qua omvang is het te vergelijken met de inhoud van een flinke zeecontainer </p><p> 11.000 m3 laag- en middelradioactief afval, grotendeels ontstaan bij industriële toepassingen maar ook in laboratoria en ziekenhuizen</p><p> 20.000 m3 NORM-afval: dit ontstaat bijvoorbeeld wanneer natuurlijke radioactieve stoffen die voorkomen in industriële ertsen als gevolg van een industrieel proces geconcentreerd worden</p><p> <em>In 2130 zal volgens prognose 70.000 m3 radioactief afval opgeslagen zijn.</em> </p>
Nederland, met een beperkte hoeveelheid radioactief afval, een relatief kleine nucleaire sector en een beperkt onderzoeksbudget, is geen koploper als het gaat om berging onder de grond. Een aantal landen, zoals Finland, Frankrijk en Zweden, zijn een stuk verder.

Halve kilometer onder de grond

In Finland bijvoorbeeld wordt al gebouwd aan een opslag voor radioactief afval, een halve kilometer onder de aardoppervlakte. Naar verwachting worden rond 2025 de eerste opslagen onder de grond in gebruik genomen in Europa.
Radioactief afval wordt in de toekomst diep onder de grond opgeslagen
Radioactief afval wordt in de toekomst diep onder de grond opgeslagen © EPZ
Over de ondergrondse eindberging wordt in Nederland pas over 82 jaar, in 2100, een keuze gemaakt. En in 2130 volgt de daadwerkelijke ondergrondse opslag. Het ministerie wil de keuzes openhouden, omdat er komende decennia wellicht nieuwe inzichten ontstaan over bergingsmethoden.

Tien miljoen

Het onderzoek naar ondergrondse opslag van radioactief afval heeft zo'n tien miljoen euro gekost en is deels betaald door de overheid en deels door de nucleaire sector.
<p><strong>Tijdlijn</strong></p><p><strong>1982:</strong> Nederland dumpt voor het laatst radioactief afval in zee. De overheid vindt dat het anders moet en richt de Centrale Organisatie Voor Radioactief Afval op.</p><p><strong>1984</strong>: De COVRA begint met de inzameling en opslag van het Nederlandse radioactieve afval in Petten.</p><p><strong>1992</strong>: De COVRA verhuist naar Nieuwdorp, vlak naast de kerncentrale Borssele in Zeeland. Hier wordt voortaan op één plek al het radioactieve afval opgeslagen.<strong><br></strong></p><p><strong>2003:</strong> Het gebouw voor het hoogradioactieve afval, het HABOG wordt in gebruik genomen. </p><p> <strong>2017:</strong> VOG2 wordt geopend, een nieuwe opslagruimte voor verarmd uranium. Dit is nodig wegens gebrek aan ruimte. Komende jaren zullen er meer nieuwe opslagruimten gebouwd worden. </p><p> <strong>2018:</strong> Onderzoeksresultaten worden bekend gemaakt van maatschappelijke en technische wetenschappelijke aspecten van definitieve opslag onder de grond. </p><p> <strong>2100:</strong> Definitieve besluitvorming over het ondergronds opslaan van radioactief afval. </p><p><strong>2130:</strong> Eindberging radioactief afval in de diepe ondergrond. </p>