Verplichte herverkaveling van Watersnood bittere pil voor boeren

Verplichte herverkaveling van Watersnood bittere pil voor boeren
Verplichte herverkaveling van Watersnood bittere pil voor boeren © Omroep Zeeland
Na de Watersnoodramp startte de overheid ene grote, gedwongen herverkaveling startsein voor grote, gedwongen herverkaveling op het platteland.
Door de Watersnoodramp werden vele honderden boerderijen in Zeeland verwoest en kwamen grote delen land onder water te staan, met name op Tholen en Schouwen-Duiveland. De overheid greep de verwoesting aan voor een grote sanering van de Zeeuwse landbouw. Er kwam een verplichte herverkaveling; boeren kregen meer grond erbij, moesten naar een ander deel van de provincie of werden uitgekocht.

Dat doet pijn

Voor de boeren was deze gedwongen sanering zeer ingrijpend, maar ze hadden geen keus. Bas van 't Westeinde herinnert zich de gedwongen verhuizing van de boerderij van zijn ouders in de jaren zeventig nog goed. Het boerenbedrijf verkaste toen vanuit de gemeente Borsele naar Wolphaartsdijk. "Dat doet pijn om een boerderij op te geven, waar al zoveel generaties van de familie voor jou hebben geboerd."
Boer Bas van 't Westeinde (links) herinnert zich de gedwongen herverkaveling op het Zeeuwse platteland.
Boer Bas van 't Westeinde (links) herinnert zich de gedwongen herverkaveling op het Zeeuwse platteland. © Omroep Zeeland
De gedwongen sanering in Zeeland eindigde in 2010, toen de herverkaveling vanuit het Rijk naar de lagere overheden ging. Die beslisten dat gedwongen herverkaveling niet meer van deze tijd was, en alleen nog op basis van vrijwilligheid moest gebeuren. "Er zijn tijdens de gedwongen herverkaveling goede resultaten geboekt, maar dat ging helaas niet altijd even vriendelijk", stelt Johan Wedts de Swart van het huidige Ruilverkavelingsbureau Zeeland. Zijn bureau heeft de afgelopen jaren al 4300 hectare landbouwgrond op vrijwillige basis uitgeruild in Zeeland.