Bombardement Biggekerke: Hoe een mooie nazomeravond plotsklaps veranderde in een regelrechte hel

Zondagavond 17 september 1944 begint in Biggekerke als een mooie nazomeravond, maar verandert plotsklaps in een regelrechte hel als geallieerde bommenwerpers van achter de duinen opdoemen en boven het dorp hun bommen loslaten. 45 mensen overleven het bombardement niet.

De verhalen van de slachtoffers zijn nu gebundeld in een boekje en te zien bij een tentoonstelling. Maaike de Wolf is een van de weinigen die het verhaal nu nog kan navertellen.

De Biggekerkenaren hadden 75 jaar geleden geen schijn van kans. "We waren buiten op straat. Het was mooi weer. Iedereen was in die tijd op straat want je had ook niet zo gek veel anders." Vanuit een grote stoffen stoel vertelt de 93-jarige Maaike de Wolf haar verhaal. Vandaag de dag is haar zicht niet meer wat het ooit geweest is. Maar van binnen ziet ze alles scherper dan ooit. Tranen blijven niet uit. "Het was een hel. Een hel! Ik kan het niet anders verwoorden."

Alles donderde, bewoog gewoon en wij dachten, dit overleven wij niet."
Maaike de Wolf

Die hel begon toen kleine vliegtuigjes een soort 'blikjes' dropten. Mevrouw De Wolf omschrijft het als buismanblikjes waar fel wit licht uit komt. Het bleken, achteraf, lichtbakens te zijn maar dat wisten de dorpsbewoners op dat moment niet. Na de kleine vliegtuigjes volgde een zwaarder geluid. "Het leek wel een naderend onweer."

Iedereen vluchtte voor zover mogelijk naar binnen en de bommen begonnen te vallen. "Alles donderde, bewoog gewoon en wij dachten: dit overleven wij niet. Wij kropen op een bed onder de trap. Mijn moeder, mijn broertje en ik. Huilen, elkaar vasthouden en bidden."

Veel huizen in Biggekerke werden verwoest door het bombardement (foto: ...)

45 mensen kwamen om het leven. Door fouten die werden gemaakt door de geallieerden. Ze moesten geschutstellingen van de Duitsers bombarderen, maar die waren er al niet meer. Slechts één bom kwam in de buurt van de locatie waar ze hadden gestaan. De andere bommen kwamen op de straten en huizen terecht waar vaders, moeders en kinderen schuilden. Het luchtalarm heeft nooit geklonken, er is nooit voor gewaarschuwd, vluchten kon niet meer!

Verhalen van de slachtoffers vereeuwigd in een boek

"Het is belangrijk en goed dat dit verhaal verteld blijft worden en dat mensen die hier later zijn komen wonen weten wat er zich hier heeft afgespeeld", zegt Jos van Keulen. Hij en anderen besloten de foto's van de 45 slachtoffers en de verhalen te verzamelen. Dat is van 42 slachtoffers gelukt, die zijn gebundeld in een tentoonstelling en een boekje. Dat wordt dinsdag 17 september gepresenteerd als het bombardement exact 75 jaar geleden is.

Reageren