Lucie was een bijzondere schilderes, maar wie heeft er nog onbekend werk van haar in bezit?

Pittoreske huisjes, kleine straatjes en een grote kerk: Veere is een perfect plaatje voor een schilderij. Dat is dan ook de reden waarom tientallen schilders zich rond 1900 in het stadje Veere vestigen. Een van die schilders is Lucie van Dam van Isselt. Haar achterkleindochter is op zoek naar onbekende schilderijen van haar, die er nog moeten zijn in Zeeland.

Lucie van Dam van Isselt raakte vooral bekend door haar 'bloemenschilderijen', maar schilderde ook het straatbeeld van Veere. Karen Ekker, kent dit uit de verhalen die in de familie verteld werden. "Ik ben opgegroeid met de schilderijen en de verhalen over mijn overgrootmoeder Lucie: dat ze hier in Veere woonde aan de Veerse Kaai, dat ze vanuit haar woonkamer de Grote Kerk schilderde en dat Lucie zo'n bijzondere vrouw was. Zeker voor de tijd waarin zij leefde: ze is twee keer gescheiden, leefde in een wereld van schilders, dichters en andere kunstenaars en reisde door heel Europa."

Verzamelen en tentoonstellen

Hoewel Karen Ekker haar overgrootmoeder nooit heeft gekend, raakt ze wel geïnspireerd door het levensverhaal van Lucie van Dam van Isselt. Ze besloot haar werken online te gaan verzamelen. "Ik ben drie jaar geleden een stichting begonnen voor mijn overgrootmoeder en heb onlangs een website opgezet. Je moet deze website zien als een online tentoonstelling met de schilderijen van Lucie van Dam van Isselt." Inmiddels zijn er op de website (lucievandamvanisselt.nl) zo'n 400 werken verzameld.

"Ik wil haar de aandacht geven die ze verdient. Ik wil haar werken aan de wereld laten zien en hoe anders kan dat beter dan via het internet". Toch is de verzameling van Karen nog niet compleet. "Ik heb me laten vertellen dat er in Zeeland nog veel meer werken van mijn overgrootmoeder te vinden zijn. Daar wil ik nog naar op zoek."

Lucie van Dam van Isselt (Bergen op Zoom, 15 juni 1871) kreeg haar eerste schilderslessen op jonge leeftijd in Kampen. In 1888 begon ze aan de schildersopleiding aan de kunstacademie in Den Haag. Na een mislukt huwelijk vestigde ze zich in 1907 in Veere. Ze maakte in die tijd reizen naar Frankrijk en Italië waar ze les nam in schilderen, etsen en lithograferen.

In mei 1909 trouwde Lucie met criticus Albert Plasschaert. Een huwelijk dat stand zou houden tot 1922. Ze specialiseerde zich verder in het schilderen van bloemen en stillevens. Het uitzicht op de kaai aan de ene kant en het uitzicht op de Grote Kerk van Veere aan de andere kant, zie je veel terug op schilderijen van de schilders uit die tijd. Haar werk veranderde door de Eerste Wereldoorlog. Ze kreeg voorkeur voor grijzen en witten.

Tien jaar na haar tweede scheiding, verhuisde Lucie naar Den Haag. Ze overleed daar in 1949, net voor haar 78e verjaardag. Ze werd begraven in haar geboorteplaats Bergen op Zoom.

Museum Veere stelt de komende maanden verschillende schilderijen tentoon van de schilders die rond 1900 in Veere actief waren. "Schilderijen van Lucie van Dam van Isselt mogen dan natuurlijk niet ontbreken", vindt observator Joost Bakker.

"Lucie was één van de eerste vrouwen die zich als schilderes vestigde in Veere. Ze hoorde bij de nog opstartende Veerse kunstenaarskolonie. Ze is één van de Veerse Joffers, negen schilderessen die rond 1900 schilderden in Veere en exposeerden in de Schotse Huizen, waar nu het museum gevestigd is", aldus Bakker.

Veerse Joffers

De Veerse Joffers waren negen vrouwelijke beeldende kunstenaars die tussen 1907 en 1992 als zelfstandige kunstenaars in Veere woonden en werkten. Ze 'leden' allemaal aan een eeuwigdurende verliefdheid op het stadje Veere. De Veerse Joffers waren: Claire Bonebakker, Mies Callenfels-Carsten, Anneke van der Feer, Lucie van Dam-van Isselt, Ada Góth-Löwith, Sárika Góth, Jemmy van Hoboken, Ina Rahusen en Bas van der Veer.

"Veere was een groot openluchtatelier en daarom heel belangrijk voor de kunstenaars in die tijd", vertelt Bakker. "De vissers voeren in en uit, de vrouwen liepen allemaal in streekdracht en Veere was een rustig plekje". Volgens Bakker lieten de kunstenaars elkaar met rust: "Je werd niet beïnvloed door andere kunstenaars en dat is voor een kunstenaar erg belangrijk. Dat je je eigen weg kan vinden en dat heeft Lucie dus heel goed kunnen doen hier in die periode."

Kleindochter Karen Ekker leest een recensie voor over Lucie's werk (foto: Omroep Zeeland)

Deel dit artikel:

Reageren