Vanavond op tv: een van de laatste nog levende Engelse commando's vertelt zijn verhaal

Hij landde als tweede op Uncle Beach in Vlissingen op 1 november 1944. Precies 75 jaar later probeert Arthur Robinson, No. 4 Commando, in een mini-documentaire op Omroep Zeeland TV die herinneringen op te halen. Het verhaal van een held, die verschrikkelijke dingen heeft moeten doen. Vanavond te zien bij Omroep Zeeland, na het nieuws.

Arthur Robinson woont tegenwoordig in een rusthuis Weymouth in het zuiden van Engeland. Hij woont daar dichtbij zijn zoon Arthur en diens gezin. Als Arthur over de boulevard van Weymouth loopt en recht over het water kijkt, staart hij in de richting van de stranden van Normandië, waar hij in juni 1944 landde tijdens D-Day. Zijn onderdeel, No.4 Commando's verloor bijna de helft aan manschappen tijdens de invasie van Frankrijk. Robinson kwam goed weg, maar verloor strijdmakkers.

Oranjemolen

Een paar maanden later werd hij weer ingezet bij een amfibische landing, ditmaal in Vlissingen. In de vroege ochtend van 1 november 1944 stapte hij als tweede man uit een landingsboot en bestormde met zijn groep de Oranjemolen.

Robinson bezocht Middelburg en Vlissingen verschillende keren na de oorlog en ging een aantal jaar geleden op bezoek bij maritiem historicus Cor Heijkoop. Die registreerde dat bezoek met een videocamera. Op de beelden is te zien dat de ex-commando een aantal schokkende verhalen vertelt.

Kaart van Vlissingen met Uncle beach (foto: archief Vlissingen)

Over de bestorming van de Oranjemolen zegt hij: "We stormden de molen binnen en daar wachtte een verrassing: Ze lagen daar gewoon in bed! Ondanks dat er twee uur lang een beschieting had plaatsgevonden (van artillerie vanuit Zeeuws-Vlaanderen), lagen ze gewoon in bed!"

Even later wordt duidelijk wat voor orders de commando's hadden meegekregen, namelijk: "Neem geen gevangenen." Robinson zegt op camera het volgende over de Duitsers die op bed lagen: "Ze hoefden niet meer de moeite te doen om op te staan. We schoten ze allemaal dood."

Executie

Ook haalt Robinson een herinnering aan een ander traumatische ervaring op, ditmaal bij Domburg, waar hij van een leidinggevende een Duitse soldaat mee moet nemen naar een greppel. "Er werd gezegd, hij moet plassen dus neem hem daar mee naar toe. En als hij zijn broek laat zakken weet je wat je moet doen." Dat betekende dat Robinson de jonge soldaat dood moest schieten: "Ik heb veel mensen gedood, want als jij niet schoot, dan schoot de ander. Maar zó iemand in koele bloede neerschieten? Dat raakte me, dat raakte me verschrikkelijk. Maar ik moest door, en dus borg ik het op."

Commando's met veroverde bunker in Vlissingen (foto: archief Vlissingen)

Inmiddels komen de herinneringen minder helder door bij Arthur, merkt ook zijn zoon Tim. Als hij vraagt naar de gruwelijke daden die zijn vader moest doen, lijkt hij die niet meer voor de geest te kunnen halen. Tim vermoedt dat ze er nog wel zijn, maar dat Arthur ze heeft weggestopt.

Nog steeds gezichten

Eén ding is nog wel precies hetzelfde als jaren geleden. Nog steeds ziet Arthur iedere nacht de gezichten van vrienden en vijanden voor zich: "Als ik vanavond mijn bed instap, dan zie ik altijd weer gezichten. En dat doe ik elke nacht."

'Arthur Robinson, fading warrior' is op 1 november ieder half uur na het nieuws te zien op Omroep Zeeland TV.

Meer over de Slag om de Schelde? Kijk ook eens op deslagomschelde.nl

Deel dit artikel:

Reageren