'Werken met een loepbril is moeilijk met zo'n spatscherm eroverheen'

Nederland werkt nog steeds zoveel mogelijk thuis. Maar er zijn ook mensen die niet thuis kúnnen werken. Vandaag het verhaal van tandarts Raymond Arratoon (56) uit Vlissingen:

Tandarts Raymond Arratoon in zijn behandelkamer (foto: Omroep Zeeland)

Hoe ervaart u deze coronaperiode tot nu toe?

Pittig, ik heb zelf corona gehad! Opgelopen tijdens de wintersportvakantie. Ik ben teruggekomen met een zware griep, wat later dus corona bleek te zijn. Ik heb twee weken ziek op bed gelegen, en daarna nog eens twee weken thuis gerevalideerd. In die twee weken heb ik veel gesport om weer op krachten te komen. Ik heb nog steeds wel een beetje last van mijn longen.

Wat dacht u toen de coronacrisis uitbrak?

Toen het virus eind vorig jaar in China uitbrak dacht ik: dat waait wel over. We hebben tenslotte ook SARS en MERS gehad, dus het leek een beetje een ver van-mijn-bed-show. Maar toen het onze kant op kwam, ben ik mezelf gaan inlezen. De overheid heeft 16 maart gesteld dat we alleen nog maar spoeddiensten mochten gaan draaien. Het was onverantwoord met gewone behandelingen door te gaan.

Waarom was dat onverantwoord?

In ons vakgebied kijk je rechtstreeks en van dichtbij in de mond. Terwijl de mond juist één van dé infectiehaarden is bij dit virus. Ik was op zich blij dat we werden verordend dat we er tijdelijk mee op moesten houden. Het personeel voelde zich ook helemaal niet meer veilig. We werken met een waterspray in monden, wat ook allemaal spetters geeft. We wisten eerst nog niet of dat extra risico's met zich meebracht.

Maar toch hebben jullie doorgewerkt?

Ieder dag boden we spoedeisende hulp tussen 10.00 en 12.00. Mensen die pijn hebben, kun je niet laten lopen. We zitten in een praktijk met vijf tandartsen, dus dat betekende dat je één dag per week op de praktijk moest zijn. Ik zat dus voor een deel thuis en heb mijn zoon maar een beetje geholpen met zijn huiswerk en veel naar Netflix gekeken, haha. Dat is het voordeel van een grotere praktijk. Sommige tandartsen die alleen werken, hebben iedere dag zelf zo'n calamiteitenspreekuur moeten draaien. Patiënten die wél corona hadden maar toch echt een tandarts nodig hadden, gingen naar een speciale kliniek in Rotterdam.

'Om veilig te werken zijn er veel beschermingsmiddelen bijgekomen' (foto: Omroep Zeeland)

Hoe is de situatie nu?

Ik werk nu een volledige werkweek, dat is 38 uur. Ik werk wel met rustmomenten tussen de behandeling van tien minuten. Hierdoor is de behandelcapaciteit wel sterk afgenomen en is er een wat langere wachtlijst. We werken altijd al heel steriel, maar nu zijn daar nog meer beschermingsmiddelen bijgekomen. We hebben nu allemaal spatschermen voor, al is dat wat moeilijk, omdat ik ook een loepbril op heb. Dat is een beetje moeilijk met zo'n spatscherm eroverheen. Ook hebben we minder kamers in gebruik en mogen afspraken absoluut niet uitlopen, zodat we de toestroom van patiënten goed kunnen reguleren. En we hebben nu van die pakken aan, dus het heeft tegenwoordig meer weg van een operatiekamer.

Meer over dit onderwerp:
Niet-Thuiswerker Tandarts
Deel dit artikel:

Reageren