Grondlegger van Zeeuws troebel-appelsapbedrijf neemt in jubileumjaar afscheid

Als jonge jongen plantte de nu 72-jarige Henk Tazelaar vijf hectare fruitbomen op een stuk land van zijn ouders in Waterlandkerkje. De 17-jarige Henk wilde graag fruitteler worden. "Ik plukte wel eens appels bij ons in de tuin en dat vond ik leuk. Ik was ook graag buiten, dus fruitteler worden leek me wel wat." Na dertig jaar als fruitteler gooide het roer om en ging hij troebele appelsap maken en werd Appelaere geboren.

Zijn vader was akkerbouwer en had melkkoeien, maar geen haar op Henks hoofd die eraan dacht om in de voetsporen van zijn vader te treden. "Ik heb het niet zo op beesten. Bij een ander vind ik het leuk, maar om elke dag die koeien te moeten melken. Nee, dat was niks voor Henk", zegt hij.

Vlak nadat Henk zijn eigen fruitteeltbedrijf begon, overleed zijn vader. "Voor mijn moeder heb ik toen toch nog een paar jaar het bedrijf van mijn vader voortgezet, maar na een paar jaar zijn de koeien weggegaan en heb ik op het land fruitbomen gezet. Uiteindelijk had ik twintig hectare, goed voor ongeveer 60.000 bomen."

In een gitzwarte tijd gooide hij het over een andere boeg

Het idee voor de troebele appelsap ontstond omdat hij meer met zijn appels wilde doen. De sappen die je in de winkel kon kopen in die tijd waren vrijwel altijd een concentraat in plaats van vers sap. Die sappen vond hij ongezond en hij wilde er een variant op bedenken. "Op een gegeven moment kwam ik in contact met Frits Philips, van de Philips fabriek. Daar zag ik een troebele appelsap en dat gaf de doorslag om ermee verder te gaan. Het viel ook samen met schade in mijn boomgaard, waardoor alles gerooid moest worden. Een gitzwarte tijd was dat. Zo wilde ik het niet afsluiten. Maar vol goede moed ging ik verder met mijn nieuwe bedrijf", vertelt Henk.

Ik zei tegen mijn vrouw: Zet de Bokma maar koud!"
Henk Tazelaar - bedenker Appelaere

Hij nam drie jaar de tijd om een nieuw rendabel bedrijf op te bouwen, maar na een jaar zat hij al op de verkoopcijfers die hij hoopte te behalen. "Ik reed de eerste jaren 80.000 kilometer per jaar om mijn sappen onder de aandacht te brengen bij supermarkten en horecagroothandels."

Samenwerking met een ander familiebedrijf

In de tijd dat hij een persfabriek zocht voor zijn appels was er een niet veel keus in Nederland en België, maar in Duitsland waren er zeshonderd van die bedrijven. En daar zat de juiste ook tussen voor een samenwerking. "De klik met een fabriek in Duitsland was er. Het is ook een familiebedrijf en ze leveren goede kwaliteit. Ik ben er nooit meer weggegaan."

Na twaalf jaar kwamen de dochters bij het bedrijf werken (foto: Appelaere)

Na twaalf jaar alleen aan zijn bedrijf te hebben gewerkt stapten zijn dochters aan boord van het schip. "Mijn vader zei op een gegeven moment tegen ons dat we eens moesten komen kijken hoe hij werkte. Niet om hier te komen werken hoor, kan ik mij nog herinneren dat hij zei", lacht Janine Tazelaar. "Dat gebeurde natuurlijk wel!" De zus van Janine, Carin, is onlangs haar eigen weg gegaan, maar Henk Tazelaar heeft ervan genoten het bedrijf te laten groeien met zijn dochters. "Er is geen onvertogen woord gevallen. We verschilden wel eens van mening, maar samen kwamen we er altijd uit."

Koningin Beatrix en Perelaere

In 2005 kreeg de Appelaere er een zusje bij: Perelaere. Tijdens een bezoek aan Zeeland nam koningin Beatrix er één in ontvangst. "Dat vond ik een heel bijzonder en mooi moment", zegt Henk. Twee jaar later, op verzoek van de horeca, volgde ook nog Sinaasappelaere. In eerste instantie wilde hij daar niet aan beginnen. "Ik had alleen verstand van appels en peren en die zijn niet te vergelijken met sinaasappels. Uiteindelijk heb ik mij erin verdiept en ben ik het toch gaan produceren."

Koningin Beatrix nam in 2005 de eerste fles Perelaere in ontvangst (foto: Appelaere)

Na dertig jaar als fruitteler en vijfentwintig jaar als sappenmaker vindt Henk het tijd om het runnen van het bedrijf over te dragen. Het bedrijf bestaat vandaag precies 25 jaar. "Een mooi moment om een periode af te sluiten. Ik heb alle vertrouwen in mijn opvolgers en dat maakt het loslaten niet zo moeilijk. Verder blijf ik eigenaar van het bedrijf, samen met mijn dochters, dus helemaal afscheid is het ook weer niet."

Wist je dat...

... Appelaere, oud-Nederlands is voor appelboom.

Omdat de oudste dochter, Carin, ook afscheid neemt en Janine ervoor kiest om verantwoordelijk te blijven voor de pr en communicatie, zijn ze op zoek gegaan naar een nieuwe algemeen directeur. Dat is iemand geworden van buiten de familie. "Rémy de Bruijn heeft net zo'n passie voor eerlijke producten als wij en was dé algemeen directeur die we zochten. We hebben hem gekozen uit tachtig sollicitanten", vertelt Henk. "Het bedrijf wordt dus niet verkocht, maar de dagelijkse leiding geef ik door aan iemand met een frisse visie."

Nieuwe smaak op komst?

Het bedrijf had het zilveren jubileum groots willen vieren, maar stelt dat vanwege de coronacrisis uit. Er zou ook een nieuwe smaak gelanceerd worden., maar ook die laat nog even op zich wachten. Welke smaak dat is wil Henk nog niet verklappen.

Meer over dit onderwerp:
Zeeuws-Vlaanderen appels Appelaere sap
Deel dit artikel:

Reageren