Zeeuwse zeemanshuizen in zwaar weer

De zeven Nederlandse zeemanshuizen, waaronder de huizen in Vlissingen en Terneuzen staan financieel op omvallen. Dat staat in een petitie die de Nederlandse Zeevarenden Centrale volgende week aanbiedt aan de Tweede Kamer. Door de coronacrisis lopen de huizen nu een groot deel van hun inkomsten mis, omdat zeevarenden nauwelijks van boord mogen om elkaar daar te ontmoeten.

Het is een treurige aanblik: lege stoelen en tafels, niemand bij de biljarttafels en geen klanten in het souvenirwinkeltje. Zeemanshuis 'The Flying Angel Club' van de stichting Mission to Seafarers in Vlissingen heeft het zwaar. Dat is al langer zo, maar door de coronacrisis moeten sommige huizen nu echt hun deuren sluiten.

"Er komen soms maar tien of twaalf zeevarenden hier in het zeemanshuis," vertelt voorzitter van Mission to Seafarers Marianne Kloosterboer gelaten. "Terwijl er anders tussen de 30 en 35 en soms zelfs 75 man is. Je kunt wel nagaan dat er daardoor veel minder inkomsten zijn."

Sociaal isolement

Als een zeevarende een probleem heeft, kan hij via Mission to Seafarers een beroep doen op een pastoor. "Het kan zijn dat iemand gepest of geïntimideerd wordt aan boord. Dan is het fijn dat hij met onze havenpastoor in gesprek kan gaan. Die hulp kunnen we nu niet bieden. Dat is jammer, zeker nu ze maanden aan boord moeten blijven en in een sociaal isolement terechtkomen," benadrukt Kloosterboer.

(foto: Omroep Zeeland)

De Nederlandse Zeevarenden Centrale wil dat de overheid meer geld steekt in het welzijn van zeevarenden en verwijst naar een verplichting die de Verenigde Naties heeft opgesteld. "Die geeft aan dat er in elke haven een zeemanshuis moet zijn en dat de overheid daar verantwoordelijk voor is. Maar een aantal jaar geleden heeft de overheid de handen daar vanaf getrokken en de verantwoordelijkheid doorgespeeld naar de lokale overheden." Volgens de voorzitter hebben de gemeenten Vlissingen en Borsele die verantwoordelijkheid nooit genomen.

Structurele bijdrage

Het bestuur van het zeemanshuis in Vlissingen hoopt dat de Haagse politiek het belang inziet van de bijdrage die de zeemanshuizen leveren aan het welzijn van zeevarenden en met financiële steun over de brug komt. "Wij vragen een bedrag van 360.000 euro. Dat bedrag stond al vast vóór de coronatijd, nu zouden we natuurlijk iets meer nodig hebben," stelt Kloosterboer. "Wij willen graag een structurele bijdrage waar we op kunnen rekenen."

Marianne Kloosterboer vertelt over de nijpende situatie in het het zeemanshuis in Vlissingen.

Meer over dit onderwerp:
Vlisisngen zeemanshuis financiele steun
Deel dit artikel:

Reageren