Waarom beloftenkampioen Tim van Dijke trots is op (veel meer dan alleen) zichzelf

Wielrenner Tim van Dijke uit Colijnsplaat werd zaterdag Nederlands kampioen wielrennen op de weg bij de beloften. Daarmee zette het wielertalent de kroon op een voor Zeeland toch al mooie wielerweek. De kersverse kampioen legt aan de hand van vier redenen uit waarom hem dat trots maakt.

Mick (links) en Tim (midden) van Dijke op het podium bij het NK wielrennen voor beloften (foto: Omroep Zeeland)

Zijn provincie

"Ik was niet de enige Zeeuw die het zaterdag goed deed op het beloften NK op de weg. Mick werd tweede en Timo de Jong uit Goes was de nummer vier. Bij de vrouwen reed Shirin van Anrooij enorm goed. Zij werd vierde bij haar debuut op het NK bij de elitevrouwen."

Zijn tweelingbroer

"Woensdag pakte hij het goud, bij het NK tijdrijden voor beloften. Toen werd ik tweede, dat was wel even balen, hoewel ik het hem natuurlijk gun. Des te mooier was het dan ook dat de rollen zaterdag omgedraaid waren. Ik hield hem gelukkig een paar seconden voor me. Nu kunnen we allebei genieten van het succes."

Zijn ploeg

"Team Jumbo-Visma was bij de beloften de gedoodverfde favoriet voor de eindzege, maar we moesten het nog wel even laten zien. Dat hebben we toch maar gedaan met z'n allen en daar ben ik trots op. Ik heb enorm veel aan de ploeg te danken. De afgelopen anderhalf jaar ben ik op allerlei facetten een veel betere renner geworden. Mooi was ook de ontlading bij iedereen. We hebben het samen gedaan en samen gevierd."

Zijn veerkracht

"Deze zege voelt als pieken na uit het dal geklommen te zijn. Ik ben een tijdlang uit de roulatie geweest na en val en heb toen acht weken niet op de fiets kunnen zitten. Dat was enorm zwaar, vooral de momenten dat ik het weer probeerde en vanwege hoofdpijn moest afstappen. Nu ben ik weer terug, misschien wel sterker dan voorheen. Ik voel dat ik het verdien om succes te hebben. Daar ga je harder van trappen."

Donderdag keert Tim van Dijke terug op vertrouwde grond. De wielrenner is even vrij van fietsverplichtingen en weet al wat er als eerste op het menu staat in Colijnsplaat. "Een biertje heb ik al wel gehad, maar de Zeeuwse mosselpan ontbrak helaas bij de finish. Die heb ik dus nog tegoed."

Reageren