Loes Meeuwisse moest wennen aan burgemeesterschap: 'Ik wilde 's nachts op het gemeentehuis blijven slapen'

Ze is bijna twee jaar burgemeester van Noord-Beveland: Loes Meeuwisse uit Kortgene. Een baan waar ze als jong meisje al van droomde. Als aan haar gevraagd werd: 'wat wil je later worden?', had ze haar antwoord klaar: burgemeester. Maar, toen ze eenmaal burgemeester werd, was het tóch even wennen, ondanks negen jaar bestuurlijke ervaring.

Een burgemeester is verantwoordelijk voor de openbare orde en veiligheid. En hoewel Meeuwisse dat wist, verraste het verantwoordelijkheidsgevoel haar toch een beetje. "In het begin toen ik hier pas was, dacht ik: ik moet 's nachts op het gemeentehuis blijven slapen, want ik vond het toch wel erg spannend."

'Het voelde kwetsbaar'

Dat was vooral een gevolg van het veiligheidsaspect op het eiland in combinatie met de afstanden. "De politie moet uit Middelburg, Goes of Zierikzee komen bij calamiteiten en er is een ochtend in de week een wijkagent. Dat voelde kwetsbaar."

Met name ook wanneer er in de zomer veel toeristen naar het eiland komen. Bijna vijf keer het inwoneraantal van de gemeente, volgens de burgemeester. Dat zorgde ervoor dat ze in haar afgelopen twee zomervakanties als burgemeester niet ver weg durfde gaan. "Ik heb een zeilboot en ik heb dus echt in de buurt van het eiland gevaren omdat ik in de buurt wilde zijn voor het geval er iets zou gebeuren. Maar dat is reuze meegevallen."

Voor ze burgemeester werd, verwierf Meeuwisse als wethouder van Goes bekendheid doordat ze aan de wieg stond van vele grote infrastructurele projecten, waaronder de spoortunnel. "Ik ging weg toen het klaar was en ik zou na mijn installatie als burgemeester nog terugkomen om het te openen. Maar door corona ging dat niet door. Toen ben ik er zelf maar in mijn eigen auto drie keer doorheen gereden. En ik dacht: nou ja, dat is het dan."

Toch zou ze, naar eigen zeggen, voor geen goud meer willen ruilen. "Ik houd heel erg van vrienden, familie, contacten, dus dit past bij mij. En ook bij de fase waarin ik nu zit waarin ik de behoefte heb om contacten te hebben en daarbij een verbindende rol te kunnen spelen."

Als een vis in het water

Ook haar man juichte haar toe toen ze wilde solliciteren. "Mijn man is heel veel op reis en toen ik benoemd werd, heb ik hem moeten bellen om te zeggen: dit betekent wel dat we moeten verhuizen. Dat was natuurlijk wel een stap, maar we vinden het allebei fantastisch."

Meeuwisse hoopt zelf de komende vier jaar van haar ambtstermijn gezond vol te kunnen maken binnen de gemeente waar ze zich thuis voelt. "Ja ik voel mij hier als een vis in het water."

Deel dit artikel:

Reageren