Schrijver wil meer Zeeuwse collega's en gaat daarom jongeren lesgeven: 'Ik vind dat er te weinig Zeeuwse schrijvers opstaan'

Hij heeft één duidelijk doel: meer Zeeuwse schrijvers creëren. En daarom begint de Zeeuws-Vlaamse schrijver Jan Vantoortelboom een groot project om nieuwe aanwas te vinden. De komende twee jaar gaat hij langs alle middelbare scholen om schrijftalent les te geven. "Die lopen hier ook gewoon rond."
Jan Vantoortelboom
Jan Vantoortelboom (rechts) in 2014 bij een talkshow over zijn boek © ANP
"Het is een flinke klus", geeft Vantoortelboom toe. Door les te geven aan kinderen, hoopt hij talent te spotten. "Er zijn heel veel pubers die dagboeken bijhouden, die over zichzelf schrijven, die met iets worstelen. Dat levert vaak mooie indringende stukken op. Ik vind dat ze nu al op die leeftijd beter mogen worden. Misschien kunnen we dan hopelijk binnen tien jaar weer een aantal goede Zeeuwse schrijvers op de kaart zetten."
Jan Vantoortelboom (1975) debuteerde in 2011 met de bekroonde roman De verzonken jongen. Daarna volgde nog een aantal boeken, waaronder de bestseller Meester Mitraillette. Met zijn boeken won hij verschillende prijzen. Hij woont in de buurt van Ossenisse, waar hij nu al masterclasses, workshops en schrijfbegeleiding geeft. Op zaterdag heeft hij een column in de PZC.
De lessen zijn vrijblijvend, wie wil, mag meedoen. "Ik ga de leerlingen vragen om persoonlijke stukjes te schrijven vanuit eigen ervaringen. Die gebruiken we als begin om een tekst literair te maken. Dus we eindigen met een kort verhaal." In Zeeland wordt wakker geeft Vantoortelboom al een tip over hoe je je personage levendiger kan maken:
Janj Vantoortelboom zoekt nieuwe Zeeuwse schrijvers
Behalve mogelijke Zeeuwse schrijvers opleiden, denkt Vantoortelboom dat schrijven ook iets voor de kinderen zelf kan doen. Voor hem had schrijven een helende werking. "Ik worstelde al twintig jaar met de dood van mijn moeder, toen ik twaalf jaar geleden begon met schrijven." Uiteindelijk schreef hij niet alleen haar dood van zich af.
"Het begon met het idee van 'therapeutisch', gaandeweg had ik zoveel plezier in het schrijven door de kracht van verbeelding", zegt Vantoortelboom. "Op die manier kunnen kinderen ook dingen van zich afschrijven, maar tegelijkertijd plezier krijgen in het schrijven. Zien dat ze iets moois maken. En daardoor zijn ze ook weer een stukje vooruit."