Het leven van Pien (22) veranderde abrupt na ongeluk: 'Ik had een ontzettend leuk leven en dat mis ik zo nu en dan enorm'

Op 30 december 2020 veranderde het leven van de uit Goes afkomstige Pien van Leijden (22) abrupt. Door een ernstig ongeluk belandde ze in het ziekenhuis. Ze had een gebroken oogkas, nekwervel en rechterschouderblad. Ook had ze een scheurtje in haar lever. Maar het grootste gevolg van de aanrijding is dat ze nu niet-aangeboren hersenletsel (NAH) heeft.
Piens leven veranderde drastisch na een ernstig fietsongeluk

Wat kun je je herinneren van het ongeluk?

"Helemaal niets. Pas later is me verteld wat er precies is gebeurd. Een vriendin van me was jarig en dat hebben we in het klein gevierd. Het was een hele leuke avond en hoewel bijna iedereen bleef slapen, besloot ik toch 's nachts nog naar huis te fietsen. Toen ik bijna thuis was, werd ik aangereden. Ik ben ongeveer 15 meter door de lucht gevlogen voordat ik op de grond terecht kwam. De man die mij heeft aangereden heeft mij niet gezien en ik hem ook niet. Wel is hij na de aanrijding gestopt, uitgestapt en heeft de politie gebeld. Een handeling die mijn leven heeft gered."

Hoe zag het revalidatieproces eruit?

"Ik heb ruim een maand in het ziekenhuis gelegen en kon helemaal niets. Ik was net een baby, ik kon niet lopen en niet zelf eten. Je kan zeggen dat ik in een lager bewustzijnsniveau zat. Op zich wel fijn, omdat ik me dus ook niets meer herinner van die periode. Op een gegeven moment ging het steeds beter en herstelde ik redelijk snel. Ik ben toen overgeplaatst naar het Daan Theeuwes Centrum in Woerden, een centrum waar intensieve neurorevalidatie plaatsvindt voor jongeren van 16 tot 35 jaar. Daar heb ik eigenlijk alles weer opnieuw moeten leren."
Leven met NAH
De plek waar het ongeluk plaatsvond © Omroep Zeeland
Ik had een ontzettend leuk leven en dat mis ik zo nu en dan enorm
Pien van Leijden

Wat merk je ervan in het dagelijks leven?

"Door NAH heb ik op dit moment nog heel veel problemen met mijn geheugen, dus ik schrijf alles op. Mijn notities zijn mijn beste vriend. Ik kan ook niet meer dansen en vooral dat vind ik echt jammer. Rennen is ook lastig, maar ik sport elke week en dat gaat wel steeds beter. Het heeft gelukkig geen invloed gehad op mijn intelligentie, ik ben nog net zo slim als voor het ongeluk, hahaha. Het duurt soms alleen wat langer voordat ik iets begrijp."

Hoe heeft NAH je leven veranderd?

"Door wat ik heb meegemaakt, is mijn leven compleet veranderd. Ik had zo'n leuk leven en dat mis ik zo nu en dan ontzettend. Ik dacht dat ik dit inmiddels wel had geaccepteerd, maar ik kom er steeds achter dat ik nog niet zover ben. Mijn leven is nu anders en niet per definitie in een slecht opzicht. Maar het acceptatieproces duurt gewoon wat langer."
Een podcast over leven met NAH

Waarom ben je gestart met het schrijven van een blog?

"Ik kreeg op een gegeven moment dit idee en binnen drie dagen had ik mijn eerste blog geschreven. In eerste instantie wilde ik vrienden van andere revalidanten wat meer inzicht geven in hoe het is om te leven met NAH. Ik merkte namelijk dat er wat onbegrip was. Mijn vrienden hebben me echt door dik en dun gesteund en daar ben ik heel dankbaar voor. Maar ik zag bij andere lotgenoten dat hun vrienden ze lieten vallen, omdat ze er niet goed mee om konden gaan. Daar wilde ik dus wat aan doen."
Leven met NAH
Pien schrijft haar blog © Omroep Zeeland

Krijg je wel eens reacties op je blogs?

"Soms wel, zoals vorige week. Toen kreeg ik van een moeder van een andere revalidant, die ook in het Daan Theeuwes Centrum heeft gezeten, een bericht dat mijn blog haar en haar dochter enorm heeft geholpen. Dat vind ik heel mooi en ik hoop dus ook dat andere mensen met NAH zichzelf wat meer kunnen begrijpen."

Hoe kijk je naar de toekomst?

"Ik heb op zich wel vertrouwen in de toekomst, maar ben ook wel een beetje onzeker. Ik weet namelijk niet hoe mijn leven er uiteindelijk uit komt te zien. Dat maakt het zo nu en dan wel lastig en niet leuk. Maar ik heb er wel vertrouwen in dat het goedkomt en dat ik er ga komen. Al weet ik nog niet waar, maar ik ga er komen."
Leven met NAH
De blog van Pien © Omroep Zeeland