Cora Groenendijk uit Zierikzee was nét boven toen de tornado door haar woonkamer raasde

Zierikzee gaat langzaam maar zeker weer over tot de orde van de dag. Maandag raasde er een tornado over de monumentenstad heen en sommige mensen realiseren zich nu dat ze door het oog van de naald zijn gekropen. Eén van die mensen is Cora Groenendijk. Als zij de ramen op haar bovenverdieping niet dicht was gaan doen, dan had zij het waarschijnlijk niet kunnen navertellen.
Cora Groenendijk was net naar boven gelopen toen de tornado door haar woonkamer raasde
"Normaal gesproken zit ik hier altijd in het hoekje bij het raam", zegt de 71-jarige Cora Groenendijk terwijl ze naar haar vaste zitplek wijst. "M'n puzzeltje te maken, m'n boterhammetje te eten, de krant te lezen. Maar toen werd het donker buiten, dus ik dacht 'je moet naar boven, je ramen dicht gaan doen want alles regent zeiknat." Dat is zij toen ook direct gaan doen en toen zij weer beneden kwam, had de tornado flink huisgehouden in de woonkamer. Haar hele verdieping was nat, overal lag glas, dakpannen, bloempotten, nokvorsten, aarde, noem het maar op. "Ik wist niet wat ik zag. Wat een ravage, wat een ravage, wat een ravage..."

Geen paniek

Het raam waar zij twee minuten daarvoor nog naast zat, lag er volledig uit en Groenendijk realiseert zich gelijk dat ze geluk heeft gehad, zoals zij zelf zegt "een beschermengel". Maar de uit de klei getrokken Zeeuw blijft er erg nuchter onder, bij haar is er geen seconde sprake van paniek geweest. "Wij Zeeuwen zijn nuchtere mensen, wij laten ons niet gek maken." En daar is ze trots op, op Zeeland en op de mentaliteit. Ze is ook trots op zichzelf, dat ze zich niet uit het veld laat slaan door de heftige gebeurtenis. "Maar ik ben nog trotser op alle werkmannen."
De werkmannen draaien overuren in de stad. "Vanmorgen lagen alle dakpannen er nog af en nu is alles weer gerepareerd. Dat is toch prachtig? Dat is toch mooi?", zegt de Zeeuwse stralend. Het leven gaat ook weer door, ook in de zwaar getroffen wijk Malta. "Vannacht heb ik best lekker geslapen. De adrenaline is gezakt, je komt weer tot rust. Je weet dat alle instanties voor je bezig zijn, alles komt goed. Als je ziet wat voor ravage het was en hoe alles al aan kant is gemaakt en dat ik de oudere buurtjes kan bijstaan. Ik ben trots op m'n eigen."