Grenspaal moet grenzeloze samenwerking uitdrukken

Met een sobere plechtigheid, het terugplaatsen van een grenspaal tussen België en Nederland, werd vanmiddag het naderende einde van de werkzaamheden aan de Hedwige- en Prosperpolder benadrukt. Hoewel het terugplaatsen ook in het teken stond van de samenwerking tussen Nederland en België, houdt Hulst nog steeds rekening met juridische maatregelen om de ontpolderingswerkzaamheden te stoppen.
grenspaal
Plechtigheid onthulling grenspaal Hedwige © Omroep Zeeland
De onthulling van de grenspaal werd door de commissaris van de Koning in Zeeland, Han Polman, en de gouverneur van de Provincie Oost-Vlaanderen, Carina Van Cauter gedaan. De burgemeesters van Hulst en Beveren keken toe.
De plechtigheid stond in het teken van grensoverschrijdende samenwerking, omdat de Prosperpolder in België en de Hedwigepolder in Nederland samen onder water gaan, om het natuurverlies door verdieping van de Westerschelde te compenseren.
grenspaal
Grenspaal moet grenzeloze samenwerking uitdrukken © Omroep Zeeland
Polman benoemt in zijn toespraak de lastige weg die bewandeld is naar het onder water zetten van het gebied en dat de rol van de overheden daarbij niet altijd de schoonheidsprijs verdiende. Want ondanks het beeld van innige samenwerking tussen de landen om de Hedwige- en Prosperpolder toe te voegen aan het Grenspark Groot-Saeftinghe, is er onderhuids nog behoorlijk wat irritatie.
grenspaal
De teruggeplaatste grenspaal © Omroep Zeeland
Deze week kondigde burgemeester Jan-Frans Mulder aan dat Hulst de gang naar de rechter voorbereidt omdat er nog steeds geen duidelijkheid is of het binnenlaten van het Westerscheldewater met PFAS wettelijk wel toegestaan is.
Hulst en Provincie Zeeland kregen zowel van minister Van der Wal van Stiksof en Natuur, als van minister Harbers van Infrastructuur en Waterstaat keer op keer nul op het rekest, bij de verzoeken om het werk stil te leggen. Vanuit Den Haag is de PFAS-problematiek geen reden om de ontpoldering (tijdelijk) stop te zetten.

Vooruit kijken

Han Polman denkt dat Hulst de juridische stappen alsnog neemt om te laten zien dat de gemeente er alles aan heeft gedaan om het binnendringen van PFAS-water tegen te houden. De commissaris wil nu eigenlijk vooruit kijken omdat de zaak nu eenmaal onomkeerbaar is: "We zien kansen om het gebied aantrekkelijk te maken voor natuurliefhebbers. Laten we daar op inzetten."