Zes vragen aan Milan Vader na zijn rentree in het wielerpeloton

Bijna zes maanden werkte wielrenner Milan Vader keihard aan zijn herstel. De Middelburger, in dienst van Jumbo-Visma, revalideerde van een zware val in de Ronde van Baskenland. Het scheelde niet veel of hij was er niet meer geweest. Nu is Vader, sneller dan zijn artsen verwachtten, terug in koers. Vandaag reed hij in Kroatië in de eerste etappe van de Cro Tour naar een 77e plek. "Ik ga gewoon weer verder waar ik gebleven was."
Milan Vader hier in actie bij de Strade Bianche
Milan Vader hier in actie bij de Strade Bianche - archieffoto © Orange Pictures

Hoe is het gegaan op de eerste dag?

"Het is prima gegaan, maar ik had me wel iets anders voorgesteld bij de ronde van Kroatië. Toen ik twee weken geleden op de weerapp keek was het nog lekker 28 graden, maar vandaag reden we het laatste stuk door de hagel. Dat was even iets minder. Ik kwam redelijk onderkoeld binnen. Voor een eerste etappe na mijn ongeluk ging het prima, het was het doel om gewoon mee te rijden en weer even te wennen aan het peloton."

In april heb je een flinke smak gemaakt in Spanje, gebroken ruggenwervels, een gebroken schouderblad en een gebroken sleutelbeen. Hoe was het om weer terug te zijn in het peloton?

"Het was heel fijn om weer terug te zijn in de routine van het wielrennen: trainen, eten, slapen en van hotel naar hotel verkassen en weer lekker op de fiets. Het bevalt weer goed."

Merkte je nog iets van die val in april vandaag op de fiets?

"Daar merk ik gelukkig weinig meer van. Het was een flinke crash, het scheelde niet veel of ik was er niet meer geweest of ik was halfzijdig verlamd geweest. Het heeft even geduurd voordat ik daar niets meer van voelde, maar als ik nu terugkijk is het herstelproces best wel soepel en snel verlopen."
Milan Vader tijdens een trainingskamp in Spanje
Milan Vader tijdens een trainingskamp in Spanje © Jumbo-Visma

Ik kan me voorstellen dat je angst over houdt aan zo'n zware val. Speelde dat vandaag door je hoofd?

"Nee, ik denk dat het voordeel is dat ik van de val en alles wat in Baskenland is gebeurd niets meer herinner. Dat is een zwart gat, dus ik heb daar gelukkig geen angst aan over gehouden. Dus ik ga gewoon weer verder waar ik gebleven was."

Had je verwacht nog in hetzelfde wielerseizoen je rentree te maken?

"Verwacht is misschien wat overdreven, maar het was wel mijn doelstelling. Ik weet nog dat ik in Bilbao in het ziekenhuis lag en dat de arts tegen me zei dat als ik over zes maanden weer op de fiets zou zitten, dat ik het dan goed gedaan zou hebben. Toen dacht ik 'op de fiets zitten is leuk maar ik zou wel willen koersen'. Daar heb ik hard voor gewerkt samen met de mensen om me heen en dat is gelukt gelukkig."

Wordt er nou nog iets van je verwacht de komende dagen tijdens de etappekoers in Kroatië?

"Vandaag was het gewoon even aankijken hoe het gaat en kijken of er iets van angst zou zijn. Dat is allemaal niet het geval. Als ik deze benen blijf houden dan hoop ik wat bij te dragen aan het ploegresultaat. We rijden met Jonas Vingegaard, winnaar van de Tour de France, dus gelijk favoriet om deze koers te winnen. We zullen ook met hem voor een mooie eindklassering gaan en ik zal daar mijn steentje aan bijdragen."