Oekraïners aanwinst voor Zeeuwse club: 'Nederlands spreken we niet, maar iedereen spreekt de voetbaltaal'

Ze vluchtten voor de oorlog in Oekraïne, staken bij Rusland de grens over en belandden uiteindelijk in het verre Sas van Gent. Vijf Oekraïense gezinnen proberen in het Zeeuws-Vlaamse dorp hun leven zo goed als het kan weer op te pakken. De mannen doen dat bij Corn Boys waar ze de sterren van de hemel voetballen.
Oekraïners voetballen bij Corn Boys
Op zondagmiddag staan Andrey, Tymur, Vladislow, Bohdan en Kostya in een wit met oranje tenue op het veld in het eerste herenelftal. Sinds het begin van dit seizoen spelen de vijf mannen mee in dit elftal en hebben ze hun kwaliteiten meteen laten zien. En niet alleen de dorpsgenoten moedigen de nieuwe sterspelers aan. Langs de kant staan ook hun eigen gezinnen, met de Oekraïense vlag over de boarding.
"We zijn best wel fier dat ze hier spelen", knikt voorzitter Johan Sacré. "Ze zijn hier met open armen ontvangen en hebben zichzelf meteen bewezen. We hebben best wat spelers voor het eerste en het tweede elftal, maar zij zijn goed genoeg voor het eerste. Ze hebben zo hun best gedaan en ze kunnen heel goed voetballen."

Hoog niveau

Dat valt ook trainer Marino Dhooge op. Twee van de vijf hebben in hun thuisland op een hoger niveau gespeeld, te vergelijken met de eerste klasse. Maar ook de andere Oekraïners weten maar al te goed wat voetbal is. "Het is fantastisch om met deze jongens te werken. Zij hebben heel veel meegemaakt in Oekraïne en als je dan ziet hoe ze dit hier oppakken... Dat is ongelofelijk."
Bohdan Pisotskiy is twintig jaar en hij voelt zich meer dan welkom bij de club. "Ik heb het erg naar mijn zin. De Nederlandse taal spreken we niet, maar iedereen begrijpt wel de voetbaltaal." Zijn zij nou beter dan de Zeeuwse voetballers? Bohdan moet lachen als hem de vraag gesteld wordt. "Nee hoor, zij voetballen ook heel erg goed."

Beter in de omschakeling

Corn Boys acteert op het laagste amateurniveau. Het team verloor vaker wedstrijden dan het won. Maar nu deze jongens bij het team zitten, gaat het steeds beter en dat merkt ook aanvoerder Dario Sandrini. "Deze jongens leren ons ook heel erg veel en tillen ons een niveau omhoog. Zij zijn bijvoorbeeld veel beter in de omschakeling en daar proberen wij nu ook in mee te gaan. Wij kunnen echt wat van ze leren."
De vijf mannen uit Oekraïne bij Corn Boys in Sas van Gent
De vijf Oekraïense mannen met de vlag bij Corn Boys in Sas van Gent © Angelique Bevelander
De mannen hebben zich snel aangepast aan het Zeeuwse spel, maar de taal is soms een beetje lastig. Twee van de vijf mannen spreken een beetje Engels. "Ze zeggen altijd dat voetbal een wereldtaal is, dus we komen er wel uit. En de twee jongens die een beetje Engels spreken, vertalen het voor de andere jongens in hun eigen taal. Uiteindelijk komen we er wel uit", aldus de trainer.

Mindere momenten

Het is overigens niet alleen maar koek en ei voor de spelers. Zij hebben huis en haard moeten achterlaten en de familie woont nog steeds in Oekraïne. "De jongens spelen niet altijd goed en dat komt dan omdat ze slecht nieuws van thuis hebben gekregen. Dan zie je echt dat de koppies gaan hangen. Ik haal ze dan altijd even bij me en bespreek het met de jongens", aldus Dhooge.
Met de aanwinst van deze vijf mannen is het team van Corn Boys beter gaan spelen en winnen zij nu ook wedstrijden in de vierde klasse A. "Ik ben erg blij met de mannen, maar het hele team is blij met deze gasten", besluit aanvoerder Sandrini.