Speciale zuil herinnert aan dijkdoorbraken tijdens Watersnoodramp op Schouwen-Duiveland

Op de Oosthavendijk in Brouwershaven is vanmiddag een basaltzuil geplaatst. Op de plek waar de zuil staat is zeventig jaar geleden tijdens de Watersnoodramp de dijk doorgebroken. "Ontzettend mooi dat er nu een basaltzuil staat. Dat geeft een goed gevoel."
Basalzuil op de Oosterhavendijk in Brouwershaven op de plek waar de dijk brak tijdens de watersnoodramp
Basaltzuil op de Oosterhavendijk in Brouwershaven op de plek waar de dijk brak tijdens de watersnoodramp © Omroep Zeeland
Ongeveer 75 centimeter hoog zijn de basaltzuilen die de komende tijd op Schouwen-Duiveland worden geplaatst. Deze in Brouwershaven is de eerste. Jan Harman van den Hamer is betrokken bij het project en is blij met deze herdenkingszuilen. "Het is een tastbare herinnering aan de dijkdoorbraken", zegt hij.
Het plaatsen van de zuilen is nog een hele klus. "Ze zijn loodzwaar en je neemt ze niet zomaar mee. We hebben hem daarom met vier man neergezet", zegt Harman van den Hamer. Op de zuilen is de datum gegraveerd van de dag dat de dijk gerepareerd is en de stroomrichting van het water toen de dijk doorbrak.

Herdenkingsroute

Morgen wordt de tweede paal geplaatst en de rest volgt daarna. Als ze allemaal staan, kan je een route langs de zuilen lopen. "Het is een soort herdenkingsroute", zegt Harman van den Hamer. "Mooi om er zeventig jaar later bij stil te kunnen staan, voor jong en oud."
Toch staat niet op alle plekken waar de dijken doorbraken zo'n zuil. "Op sommige plekken ligt de voormalige dijk nu in het water. Bijvoorbeeld bij Serooskerke op Schouwen-Duiveland, daar ligt het in de Oosterschelde."

Grootste buitententoonstelling

Het idee voor de basaltzuilen is van Koos Hage die zelf de ramp meemaakte als 5-jarig jongetje. Toen hij bezig was met het onderzoek kwam hij foto's tegen die nog niet bekend waren. Op deze foto's was te zien waar de dijken doorgebroken waren, waarvan er 27 op Schouwen-Duiveland lagen. Met deze zuilen wil hij de herinnering levend houden. Zelf noemt hij het project 'de grootste buitententoonstelling van het Watersnoodmuseum'.