'Dat water, het bleef maar naar boven gaan': Huib (85) herinnert zich de ramp als de dag van gisteren

"Dat water, het leek wel alsof het zwart was. Onnatuurlijk was het." Huib Bauer (85) kan het zich nog goed herinneren. In de nacht van 31 januari op 1 februari 1953 zat hij samen met zijn familie op de vliering van hun huis in Kruiningen. Tree voor tree zagen ze hoe het water steeds hoger kwam. "Dat water, het bleef maar naar boven gaan."
Tree voor tree zag Huib Bauer het water dichterbij komen
In die nacht in 1953 verdronken 58 inwoners van Kruiningen. Huib Bauer en zijn familie overleefden het. Onlangs reageerde hij op een oproep van de gemeente Reimerswaal die op zoek was naar ooggetuigen van de Watersnoodramp die tijdens de herdenking op 1 februari hun verhaal wilden doen. Voor die eer bedankte hij, maar hij wil zijn verhaal wel aan Omroep Zeeland kwijt.

Onbegrijpelijk dat niemand zich zorgen maakte

Huib Bauer: "De parkeerplaats bij de veerhaven van Kruiningen stond die zaterdag al onder water en toen moest het nog hoog water worden. De dijken waren toen een stuk lager dan nu, het was springtij, het stormde, en niemand maakte zich daar druk om. Ik vind dat nog steeds onbegrijpelijk. Iedereen ging 's avonds rustig naar bed."

Het water was zo zwart

"Rond een uur of vier 's ochtends werden we wakker gemaakt door de buurman. Ik ging naar buiten en ik hoorde het water door de straten komen maar ik zag niks. Het was zo donker en het water was zo zwart, heel onnatuurlijk. Toen heb ik met mijn vader de kachel op de tafel gezet in de huiskamer. Dat had natuurlijk helemaal geen zin, maar dat wisten we toen nog niet. We waren een gezin met zeven kinderen plus een aanstaande zwager en we zijn toen met z'n allen naar de zolder gegaan."

Nog vijf treden, nog vier...

"En daar zaten we dan met zijn tienen en ik hield die trap maar in de gaten. Nog vijf treden, nog vier en op den duur kwam het water ook de zolder op. We hadden ook nog een vliering en daar hebben we ons één voor één op gehesen. Er was geen raam op de vliering dus mijn vader heeft met een stuk hout een gat in het dak gemaakt en toen konden we contact maken met buren die ook met hun hoofd uit het dak hingen. Toen het licht werd zakte het water en kwam er een roeiboot met twee mannen uit Yerseke langszij. Toen zijn we met zijn allen door het raampje van de douche in de roeiboot gestapt en naar de zolder van de Korenbeurs in het dorp gebracht, dat lag een stuk hoger."
herdenking Reimerswaal
Evacuatie inwoners © Omroep Zeeland
"Toen ik van de vliering kwam keek ik zo de polder in en daar stond de boerderij van de familie Saman, een gezin met drie zoons. Het woonhuis naast de boerderij was verdwenen, weggespoeld, die mensen zijn allemaal verdronken."
Toen ze met andere inwoners van Kruiningen in de Korenbeurs zaten drong pas echt door hoe erg het was. "Daar hoorde je van alle kanten wie er was verdronken, je kende ook iedereen, het was een klein dorp, dat was wel heel erg."

Herdenking Reimerswaal

Op 1 februari is om 19.00 uur in de Johanneskerk in Kruiningen de herdenkingsdienst van de Watersnoodramp van 1953. Tijdens de de herdenking worden de namen genoemd van de 77 slachtoffers uit de gemeente Reimerswaal. 58 mensen uit Kruiningen, in Oostdijk verdronken zes mensen, in Rilland-Bath twaalf en in Waarde één.