Weervisser Henk is de laatste der Mohikanen

Henk van Schilt is één van de laatste weervissers ter wereld. Maar hij wordt ouder, het werk is zwaar en van de opbrengst kan hij geen heel jaar leven. Dus stopt Van Schilt, aangetrouwd in de weervissersfamilie Van Dort uit Bergen op Zoom, er over een paar jaar mee. En dan komt er een eind aan een stukje Zeeuwse geschiedenis.

Van Schilt heeft het vak geleerd van zijn schoonvader Cor van Dort, die ook nog steeds op de Oosterschelde te vinden is. De familie Van Dort beoefent dit ambacht namelijk al meer dan 100 jaar. Het is van vader op zoon doorgegeven.

Ansjovis

Rond 1900 waren er, naast de familie Van Dort, zo'n 10 families actief, waaronder de families Touw, Schot, Baaijen en De Haas. Die kwamen voornamelijk uit Bergen op Zoom. Maar door de import van ansjovis uit landen rond de Middellandse Zee en door de komst van het Deltaplan zijn de meesten in de loop der jaren gestopt.

Soms zit de fuik helemaal vol met ansjovis. Maar we vangen ook wel eens een pijlstaartrog of haai."
Henk van Schilt, weervisser

Het vangstseizoen loopt van eind april tot eind juli en het weervissen is redelijk arbeidsintensief. "Niet zozeer het vissen op zich, dat valt wel mee. Maar wat op een gegeven moment wel zwaar wordt, is het slaaptekort. De fuiken moeten namelijk twee keer per dag geleegd worden. En omdat we niet willen dat de vogels er met de buit vandoor gaan, houden we vanaf het moment dat het eb wordt de wacht. Nou, en dit doen we zeven dagen per week, tien weken lang."

De vangst ansjovis van vandaag (foto: Omroep Zeeland)

Het is voor Van Schilt ook elke keer afwachten wat hij vangt. Dit heeft te maken met de temperatuurverdeling in het water en het gedrag van de ansjovis. "Soms zit de fuik helemaal vol met ansjovis, maar het gebeurt ook regelmatig dat de bijvangst veel groter is. Dat kan panharing, geep en makreel zijn. Soms vangen we zelfs een pijlstaartrog of haai."

Steun

Van Schilt is blij met de steun die de familie Van Dort krijgt van de Stichting Behoud Weervisserij. "Kijkend naar al het werk dat gedurende een jaar gedaan moet worden, is het erg fijn dat we hulp krijgen van alle vrijwilligers. We zouden dat alleen met de familie niet redden." Ook vindt hij het bewonderenswaardig dat er mensen zijn die zich inzetten voor het behoud van de weervisserij.

Eén van de weren op de Oosterschelde (foto: Omroep Zeeland)

Hij hoopt dan ook dat, wanneer hij stopt en er geen opvolging is, de vrijwilligers die momenteel worden opgeleid tot weervisser het stokje willen overnemen. "Het zou toch zonde zijn wanneer dit niet bewaard blijft voor het nageslacht. Je moet toch weten waar je eten vandaan komt?"

Reageren